ข้อมูลภาพยนตร์:เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในทรานซิลเวเนีย ปี 1897 โจนาธาน ฮาร์เกอร์ ทนายความชาวอังกฤษ เดินทางมายังปราสาทของเคานต์แดร็กคูลาเพื่อจัดการเรื่องซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ในลอนดอน แต่กลับถูกขังไว้และถูกแดร็กคูลาดูดกลืนพลังชีวิตจนตนเองแก่ชราลง ขณะที่แดร็กคูลากลับมาหนุ่มแน่นและซึมซับความทรงจำของโจนาธานไป ฮาร์เกอร์หนีรอดออกมาได้ในสภาพทรุดโทรมและติดเชื้อแวมไพร์ ก่อนจะมาลี้ภัยที่สำนักชีในฮังการี ที่นั่นเขาได้พบกับซิสเตอร์อกาธา ฟาน เฮลซิง แม่ชีผู้เฉลียวฉลาดและไม่เกรงกลัวสิ่งใด แดร็กคูลาตามมาถล่มสำนักชี ฆ่าแม่ชีจนหมดสิ้น และสังหารฮาร์เกอร์ แต่อกาธายอมเผชิญหน้าและท้าทายสติปัญญากับเขาจนถึงที่สุดต่อมา แดร็กคูลาออกเดินทางสู่ลอนดอนด้วยเรือเดินสมุทรเดมีเตอร์ เขาสร้างความสยองขวัญด้วยการทยอยสังหารและกลืนกินผู้โดยสารทีละคนเพื่อชิงทักษะและตัวตนของพวกเขา อกาธาซึ่งถูกนำตัวขึ้นเรือมาด้วยในฐานะ เสบียงส่วนตัว ร่วมมือกับลูกเรือที่เหลือพยายามต่อสู้ เมื่อจนมุม กัปตันและอกาธาจึงตัดสินใจระเบิดเรือเดมีเตอร์ให้จมลงสู่ก้นทะเลเพื่อหยุดยั้งปีศาจร้ายไม่ให้ไปถึงแผ่นดินอังกฤษ แดร็กคูลาขังตัวเองไว้ในโลงศพใต้ซากเรือและหลับใหลอยู่ใต้ทะเลลึกเป็นเวลานานถึง 123 ปีแดร็กคูลาตื่นขึ้นมาอีกครั้งและก้าวขึ้นสู่ชายฝั่งอังกฤษในโลกยุคปัจจุบัน (ปี 2020) เขาถูกควบคุมตัวโดยมูลนิธิฮาร์เกอร์ ซึ่งนำโดย ดร.โซอี เฮลซิง ทายาทสายเลือดเดียวกับซิสเตอร์อกาธา แดร็กคูลาสามารถหลบหนีออกมาปรับตัวเข้ากับโลกสมัยใหม่ได้อย่างรวดเร็ว และหมายตาหญิงสาวชื่อลูซี เวสเทนรา จนทำให้เธอกลายเป็นแวมไพร์ แต่สุดท้ายร่างของลูซีก็ถูกทำลาย ในช่วงท้าย โซอีที่กำลังจะตายด้วยโรคมะเร็งได้ดื่มเลือดของแดร็กคูลา ทำให้จิตวิญญาณและความทรงจำของซิสเตอร์อกาธาในสายเลือดตื่นขึ้นมาเผชิญหน้ากับแดร็กคูลาอีกครั้ง เธอเปิดโปงความจริงอันน่าสมเพชว่า จุดอ่อนทั้งหมดของเขา—ทั้งการกลัวไม้กางเขน แสงแดด และการต้องได้รับคำเชิญก่อนเข้าบ้าน—ล้วนเป็นเพียงภาพลวงตาทางจิตใจที่เกิดจากความกลัวความตายและความอับอายในความอมตะของตนเอง เมื่อความจริงถูกเปิดเผย แดร็กคูลาจึงก้าวข้ามความกลัว ดื่มเลือดที่ปนเปื้อนเซลล์มะเร็งร้ายแรงของโซอี และยอมตายไปพร้อมกับเธอในแสงอาทิตย์
